Het eerste vervolg onderzoek van mijn vader zit er weer op.

Vandaag (dinsdag 12 maart '02) hebben ze 10 stukjes longweefsels uit zijn longen gehaald.

Hij voelt zich nu echt klote (zijn zijn eigen woorden).

Ze zeiden hem dat het er niet zo mooi uitzag.

Wel had hij met de beademingstest zo'n 70%-80% lucht in zijn longen,

dat is dus ook een pluspuntje want niemand heeft de volle

100% ook een gezond mens niet.

De uitslag weten we pas 21 maart '02.

Morgen (woensdag 13 maart '02) dan krijgt hij een echo en

donderdag 14 maart '02 dan moet hij door de scan.

Zo de echo van vandaag is ook weer geweest.

Ik kreeg net een berichtje van ons pap op mijn icq, ik zal

het hier even plaatsen dan kunnen jullie het ook zien.

hallo esther we zijn terug van het ziekenhuis, daar heb ik

een echografie gehad van mijn lever, ik heb daar aan die

dokter gevraagd of er iets te zien was, hij zei dat hij geen

uitzaaiingen kon waarnemen, dus dat is voor mij al een hele

opluchting. nou dan weet je het nu en ga ik weer wat rusten op de bank.

groetjes van pappa en mamma

doei xxxxxxxxxxxx

Nou pap ik ben heel erg blij met dat bericht maar dat heb je

wel gehoord want we hebben zoals gewoonlijk weer even zitten

kleppen op icq net als door de foon.

Nu morgen maar weer afwachten op de scan.

Zo, ik heb net weer met mijn ouders wat zitten kleppen en heb

weer goede berichten gehoord.

Mijn vader is uitzichzelf gestopt met roken, ik vindt dat

heel knap van ons pap omdat ik weet hoe moeilijk hij het daar mee heeft.

Ons pap zei, ik doe er alles voor om weer beter te worden dus

vandaar dat ik nu ook gestopt ben met roken, en hij heeft me

verteld dat hij alles zal doen wat de dokters hem

voorschrijven, ook dus een chemokuur indien de kansen wel groot genoeg zijn.

Gelukkig hebben we ook pluspunten en ziet mijn vader dat nu

ook en daarom zal hij indien nodig dus ook die chemokuur doen.

We hebben gelukkig weer wat meer hoop we hebben al zijn

pluspunten op een rijtje gezet wat we heden weten maar de

echte uitslag hebben we pas 21 maart dus nog ff wachten en

geduld en nog meer hoop.

Morgen om 16.00 uur moet hij door de scanner, wie weet wat

dat ons allemaal vertellen kan, we hopen met zijn allen op goed nieuws.

Zo de scan is ook weer achter de rug maar helaas konden ze

ons daar nog niks vertellen, we moeten dus nu echt nog 1

weekje afwachten op al het nieuws of het ons allemaal zal

meevallen of toch tegenvallen.

Dus we kunnen nu alleen maar afwachten op de uitslag op 21

maart '02 en maar hopen dat het ondanks alles zal meevallen.

We hebben een heel gezellig weekend gehad bij mijn ouders en

veel gelachen ondanks de ziekte van mijn vader.

We hebben er natuurlijk gewoon over gesproken enkele keren

maar verder hebben we gewoon normaal gedaan en dus veel

gezelligheid en plezier gehad.

Ik vindt het trouwens nogmaals heel knap dat ons pap niet

meer rookt hij heeft zijn shag ook aan Niek gegeven en zei:

Hier Niek, die heb ik toch niet meer nodig.

Maar hij snoept nu wel lekker door, vooral drop en chocolade,

we hebben hem dus ook maar een opkikkertje gegeven met een lekkere zak drop.

Ons pap zag er ook weer flink wat gezonder uit, oke hij is

wel flink afgevallen maar hij heeft weer een lekker bruin

kleurtje door de zon, hij gaat ook steeds lekker in de zon

zitten dat doet hem ook goed.

Hij eet ook weer lekker en normaal, komt ook omdat hij zijn

smaak weer terug heeft en het smaakt hem nu ook allemaal weer.

Hij zei me dat hij ook geen pijn heeft maar hij voelt zich

nog steeds niet lekker en dat het heel moeilijk te

omschrijven is hoe hij zich voelt.

Wij hebben trouwens ook niet binnen in huis gerookt, het

mocht wel van ons pap maar wij hebben dat niet gedaan omdat

wij vinden dat je dat dan ook niet kan maken om ergens binnen

te roken als iemand longkanker heeft en zelf al is gestopt

met roken omdat dat zijn herstel kan helpen.

Het is namelijk zo, steeds als ons pap rooklucht binnenkrijgt

dat dat dus heel slecht is nu met zijn longkanker en het hem

niet snel zal herstellen maar verergeren.

Dus is het heel normaal dat iedereen die nu bij mijn ouders

in huis komt Niet Rookt, ze kunnen dan gewoon ff buiten op de

plaats roken hebben wij ook gedaan uit onszelf en we hebben

Bobo steeds uitgelaten (de hond van mijn ouders).

Daarbij vindt ik het heel normaal dat als je bij een

longkanker patient bent dat je uit je eigen daar niet binnen

rookt en uitjezelf gewoon ff naar buiten gaat zonder het de patient te vragen

(want die zeggen net zoals ons pap toch wel dat ze binnen mogen roken ondanks dat het heel slecht voor ze is en het ze nog meer schade aanbrengt).

Zo dat hebben we ook weer gehad, nu is het afwachten tot

donderdag 21 maart '02 want dan laat in de middag krijgen we alle uitslagen te horen.

We wachten dus met heel veel spanning af maar wel met heel veel goede hoop.

Nu (donderdag 21 maart ’02) is het dan zover,

we weten de uitslag.

Helaas heeft onze hoop ons niet geholpen en is er gebeurt wat

we niet gehoopt hadden.

Ons pap heeft helaas de kleincellige longkanker.

Hij heeft de agresiefste longkanker die er bestaat.

Deze longkanker kan men dus alleen met chemokuur bestrijden.

Ons pap moet komende week dus al beginnen met zijn 1e chemokuur.

Dit moet in het ziekenhuis gebeuren hij zal daar dan ook

enkele dagen moeten blijven.

De volgende 4 kuren

( hij moet nl totaal 5 kuren doen in 15 weken )

mag hij gewoon in het ziekenhuis toegedient krijgen en dan

weer naar huis, hij hoeft dan dus niet in het ziekenhuis te blijven.

Ons pap doet de chemokuur nu toch omdat hij dus geen

uitzaaiingen heeft en een redelijke kans heeft om te overleven.

Echter weten we nu helaas nog niet hoeveel die kansen zijn

maar we weten wel dat we er redelijk op tijd bijzijn.

Het is nu afwachten voor ons allemaal hoe de chemokuur zal

aanslaan bij ons pap.

Het is heel vaak het geval dat het 1e jaar alles goed gaat en

de kanker terug gedrongen wordt maar er zit ook een maar aan,

het kan wel heel goed gebeuren dat in het 2e jaar alles weer

terug is en dat het dan snel gedaan kan zijn.

Het kan ook nog dat ons pap eventueel bestraalt moet worden

maar dat weten we nu nog niet of dat moet dat hangt allemaal

af hoe de chemokuur zal aanslaan.

We hopen nu dat ondanks ons pap de ergste longkanker heeft

die er bestaat er toch goed doorheen zal komen.

Ons pap zal er voor vechten samen met ons.

We weten heel goed dat we nu allemaal hele zware tijden

tegemoet gaan, zeker voor ons pap (die zal flink ziek zijn )

maar ook voor ons mam (die zal alles moeten dragen)

en wij de kinderen en kleinkind zullen ons best doen om ze

beide goed te steunen, meer kunnen we helaas niet doen.

Het is nu weer afwachten voor ons en weer hopen, het is echt

klote met al die onmacht en je kunt er niks aan doen.

We hebben vandaag vrijdag 22 maart ’02 te horen gekregen dat

ons pap eerst dinsdagmorgen de 26e naar het

Verbeten Instituut moet zodat ze daar hem

alles uitleggen over de chemokuur.

Daarna moet hij dinsdagmiddag ook weer een echo laten maken

van zijn hart dit komt omdat ons pap ook een hartpatient is,

ze kijken daar dan of ons pap zijn hart wel sterk genoeg is

om die chemokuur aan te gaan,

Was dus net geen leuk bericht dat we nu weer moeten afwachten

of ons pap wel of niet de chemokuur mag doen.

Dus nu maar eerst weer hopen dat we dinsdag te horen krijgen

dat ons pap ondanks hij hartpatient is toch de chemokuur mag doen.

Ik zal jullie op de hoogte houden hoe het met ons pap zal gaan.

(dinsdag 26 maart ’02)

Wij zijn vanmorgen bij de goei geweest en die heeft gezegt

dat ik niet meer kan genezen alleen maar wat verlengen

maar ik moet straks om 16.30 uur nog naar de hart specialist

om te kijken of mijn hart wel tegen die kuur kan.

Ik hoef volgens hem niet opgenomen te worden,

maar doen ze alles poliklinich wel steeds 3 dagen achter elkaar

Ze kunnen niks zeggen over hoe lang de verlenging zal duren,

dat kunnen ze nooit zeggen dat ligt eraan hoe snel de kanker terug komt.

Bij de een duurt dat 1 of 2 maanden en bij de ander een half

jaar ondanks de chemokuur dat is altijd afwachten hoe het

aanslaat, kan misschien ook nog wel wat langer zijn

Ik heb je site op cu2 gezien, heb ik veel moeite mee.

Ik voel dat het niet goed is maar heb gelukkig geen pijn

wordt wel wat benauwder.

Je voelt dat je steeds wat adem te kort komt

Dus langzaam stikken daar komt het dus op neer???

Hoop het niet, zover laten ze het tegenwoordig niet komen

daar hebben ze wel iets voor.

Nou Esther ik ga nu stoppen want dan kan ik nog een uurtje

rusten voordat ik weer naar het ziekenhuis moet

ons mam zal je straks als ze daar tijd voor heeft wel meer uitleggen.

Dat was dus het eerste slechte bericht weer voor vandaag, nu

toch maar weer hopen op het bericht van vanmiddag dat ons pap

toch de chemokuur mag doen wegens zijn hart.

Ik weet zelf niet meer hoe ik me voel en hoe ik op dit moment

leef, ik doe niks als janken en aan mijn vader denken en ik

wil helemaal niet dat hij dood gaat, hij is nog te jong, hij

is mijn vader en bovendien wil ik niet dat hij langzaam aan het stikken is.

Daarbij is het ellendig dat als je ver van je vader woont en

er niet steeds bij kunt zijn binnen enkele minuten.

Het liefste zou ik nu elke dag bij mijn vader willen zijn, in

mijn hart ben ik dat ook en dat weet ons pap ook wel.

We hebben gelukkig elke dag kontakt via het internet

(wat een uitkomst) en ook via de telefoon.

Nou ik zal jullie straks de andere uitslag wel weer laten weten

(als ik het ook weet) dan zijn ook julie allemaal weer op de hoogte.

Weer terug uit het ziekenhuis (voor de 2e keer vandaag) met

gelukkig beter bericht.

Ons pap mag de chemokuur gaan doen want zijn hartspier was goed.

Komende vrijdag 29 maart '02 krijgt hij eerst uitleg hoe en

wat over de chemokuur.

En dinsdag 2 april '02 begint ons pap aan zijn 1e chemokuur

dat gaat nu dus zeker door.

Nu maar weer afwachten hoe het dan allemaal zal gaan en hopen

dat ons pap niet al te ziek ervan wordt.

Eerst gaan we samen met het hele gezin samen een gezellig

pasen vieren en later horen jullie weer meer van ons.

Ik wil alvast wel iedereen bedanken voor alle liefde en steun

die jullie ons geven.

Dus iedereen bedankt namens mijn ouders en ons hele gezin.